One More Night Sweetheart- 2.

Kolejny samotny poranek a już myślałam, że się coś zmieni, że on się zmieni. Myliłam się i to bardzo. Chwyciłam mój telefon i wybrałam numer Malika.

-odbierz…cholera..odbierz. Odbierz wreszcie ten telefon! – coraz bardziej podnosiłam głos, aż usłyszałam krzyk z mieszkania u góry : ‘ nie wrzeszczeć, nie jesteś tu sama! To jest blokowisko zaraz mi dzieci pobudzisz!’. Miałam ochotę przeklnąć tej babie prosto w twarz. Po 10 telefonach dałam sobie spokój z próbą dzwonienia. Przesadził, to jest pewne więcej nie dam się tak traktować. W szale pobiegłam do półki, wyciągnęłam walizkę i pakowałam najpotrzebniejsze rzeczy. Gdy skończyłam się pakować, przebrałam się i zjadłam była już 17:00. Nagle drzwi otworzyły się a w korytarzu pojawił się mulat.

- och mała, dobrze, że  się spakowałaś – szybkim krokiem podszedł obok, zabrał walizkę i wystawił ją przed drzwi, byłam zdezorientowana.

- też się cieszę, wyprowadzam się- powiedziałam stanowczo.

- choć jedziemy stąd!- nerwowo pociągnął moją rękę.

- nie, nigdzie z tobą nie jadę!- krzyknęłam

-jedziesz!- odparł podając mi swoją ramoneskę.

-nie!- wyrwałam się mu i kierowałam się do kuchni.

- jedziesz!- złapał mnie, przerzucił przez swoje ramię i pomimo moich licznych protestów wyniósł mnie przed drzwi. Złapał w drugą rękę walizkę i mimo iż ciągle starałam się wyrwać nie dałam rady- no tak bokser musi być silny.

- skąd masz samochód?- zapytałam siedząc już w czarnej terenówce.

- nie ważne… -odparł zapinając pasy.

-dokąd jedziemy?- nie poddałam się i dalej pytałam.

- ty jedziesz do Liama- odparł zerkając na zegarek.

- mamy jeszcze dziesięć minut- bąknął po chwili.

- a ty, gdzie ty pojedziesz?

- musze wziąć wreszcie odpowiedzialność za swoje czyny – ostatnie co powiedział podczas jazdy. Dalej jechaliśmy w ciszy, ciszy nie do zniesienia.

 Gdy zajechaliśmy na miejsce , Liam czekał przed domem. Zayn wyjął moją walizkę wręczył ją Paynowi, ten z kolei zaniósł ją do domu. Wyszłam z auta i podeszłam do Malika.

- pamiętaj, że cię kocham- uśmiechnął się lekko i namiętnie mnie pocałował. Nie mogłam mu się oprzeć . On mógł robić ze mną wszystko, mógł mną sterować jak marionetką.

-ale....- oderwałam się od niego.

- wrócę po ciebie! – pocałował mnie w czoło i podał jakieś kluczyki z karteczką. Kiedy chciałam coś powiedzieć Zayn zdążył już odjechać z piskiem opon.

Spojrzałam na karteczkę: ‘-daj to Liamowi, on będzie wiedział co z tym zrobić.’

Zrezygnowanie poszłam do Liama szukać jakiegokolwiek wytłumaczenia, dla całej tej sytuacji.

*3 dni później*

- mała ej, nie włączaj telewizora!- skarcił mnie Li.

- dlaczego? – wycedziłam.

- oj proszę..to chyba nie czas- spojrzał się na mnie.

- Liam!- włączyłam, właśnie leciały wiadomości:

 - Minęły już trzy dni. Nasza stacja jako pierwsza dowiedziała się całej prawdy o strzelaninie na McStreet. W strzelaninie uczestniczyli niejacy Zayn M. Alfred B. Cris N. i parę innych osób których danych nie można ujawnić dla dobra śledztwa. Wszyscy zginęli na miejscu, liczy się, że zginęło ok. 8 osób zaplątanych w narkomanię i lewe zawody bokserskie. Resztę można zobaczyć na…………….’

- co!? – rzuciłam się z pięściami na Liama, który szybko odskoczył w tył.

- on wiedział…musiał….nie martw się..

-nie martw się!!- zjechałam po ścianie w dół i podwinęłam nogi pod brodę. Nie mogłam powstrzymać łez, które ciekły po moich policzkach i kapały na panele. Chyba nic mi już nie pomorze…

- to są klucze do mieszkania, które kupił dla was zanim..- nie chciał poruszać tego tematu, ponieważ dopiero co z wielkim trudem, zdołał mnie uspokoić.

~Żad­na wiel­ka miłość nie umiera do końca. Możemy strze­lać do niej z pis­to­letu lub za­mykać w naj­ciem­niej­szych za­kamar­kach naszych serc, ale ona jest spryt­niej­sza – wie, jak przeżyć.

_______________________________________________________________________
A więc niezgrabnie ale jest. Wstawiam dziś, bo dzisiaj też pisałam imagina na konkurs, którego wam niedługo wstawię! <33 

Love

Ivette